Elke zalmkwekerij heeft zogenaamde ‘drop-out’s: onvolgroeide vis die levenloos drijft aan de oppervlakte van het water. Uit nieuw onderzoek blijkt dat deze vissen zwaar depressief zijn.

depressief
Veel kweekzalmen zijn depressief | Fotocredit: Norsk Havbrukssenter via Compfight cc

De verdrietige zalmen worden ‘drop-outs’ genoemd omdat het lijkt alsof ze het opgegeven hebben. Bevindingen gepubliceerd in Royal Society Open Science noemen zo’n vis suïcidaal en dat is helaas niet overdreven.

Ook vissen voelen pijn, angst en stress. Net als wij. Marco Vindas, auteur van het onderzoek en bioloog aan de Universiteit van Göteborg:

“Ik wil niet zo ver gaan door te zeggen dat ze zelfmoord plegen, maar deze vissen hebben de grens bereikt van wat ze kunnen verdragen. Omdat ze in deze omgeving blijven, sterven ze uiteindelijk door gebrek aan levenslust.”

De chemie in de hersenen en het gedrag van de wegkwijnende vissen komt overeen met de symptomen van depressie zoals vastgesteld bij andere dieren. Wetenschappers hebben een beduidend hoger niveau van cortisol, een hormoon dat vrijkomt bij stress, gemeten bij een drop-out zalm. Het serotonerge systeem van de drop-out zalmen was overactief en niet meer in leven, vergelijkbaar met het ziektebeeld van een mens die lijdt aan een depressie.

Mensen die leven in armoede en andere sociaal-economische ellende, hebben meer kans om psychische stoornissen zoals een depressie te krijgen. Het lijkt er dus op dat een onnatuurlijke en stressvolle omgeving hetzelfde effect heeft op een gekweekte vis.

Gekweekte zalm en andere vissen leven in overvolle tanks waar ze worden geconfronteerd met agressieve vissen en de strijd om voedsel. Het is niet zo gek dat kweekvissen agressief worden. Ze leven hutje mutje op elkaar in een kooi en het water bevat te weinig zuurstof en juist teveel uitwerpselen. Door te weinig zuurstof bijvoorbeeld kan de eetlust van een zalm verminderen, ontstaan er huidzweren en groeit de vis niet goed. Ook komen er veel ziekten voor zoals oogletsel en zeeluis. De dichtheid in kooien varieert tussen de 10 en 30 kilo zalm per 1000 liter. Een zalm heeft daarmee minder ruimte dan als hij in een badkuip vol water zou zitten. Van de kweekzalm wordt ook nog verwacht dat hij een beetje flexibel is; hij wordt voortdurend blootgesteld aan veranderingen in bijvoorbeeld de verlichting en de waterdiepte. Vindas legt uit:

“De omstandigheden in de aquacultuur zijn zo anders dan die in het wild. Het is een ontzettend stressvol leven voor die beestjes.”

Bronnen: UPI.com, Wakker Dier ©PiepVandaag.nl Sophie Janssen


Strijd mee tegen dierenleed!

Zonder jouw hulp kunnen House of Animals en Animals Today niet verder groeien en dieren een stem geven. Waardeer je wat wij doen, steun ons dan met een (eenmalige) donatie.