In onze samenleving zijn er heel veel honden die, in meer of mindere mate, gedragsproblemen vertonen. Deze problemen worden door veel verschillende factoren veroorzaakt: de broodfokkerij, erfelijkheid, raseigenschappen, medische afwijkingen, een verkeerde opvoeding, een impulsaankoop of de hond blijkt toch ‘gewoon een hond te zijn’.

Herder
Foto: Dierfotografie M.J. Brouwers

Voor het hele scala aan probleemgedrag zijn ook allerlei oplossingen bedacht. En over al deze oplossingen kunnen we in de hondenwereld enorm goed discussiëren, waarbij men zich vaak lijnrecht tegenover de ‘tegenstander’ plaatst. Het frappante is dat in deze discussies eigenlijk nooit echt over het resultaat van een training wordt gerept. Nee, het is juist de manier waarop het resultaat is bereikt, de weg ernaar toe, wat de gemoederen doet verhitten.

De pentobarbital-methode is een oplossing voor gedragsproblemen die momenteel nog weinig wordt bediscussieerd. Er lijkt zelfs sprake van een vredige berusting in het gebruik als oplossing van probleemgedrag. Misschien komt dat wel omdat het niet gaat om het resultaat, maar om de weg ernaar toe. En de weg van de Pentobarbital-methode is heel ontspannen: alles gaat in volkomen rust. Dat is natuurlijk fijn voor zowel de hond als het baasje, alsook voor degene die de behandeling heeft ingezet. Het resultaat is echter minder: de hond sterft aan de gevolgen van deze dodelijke injectie…

Dertig jaar geleden was het nog niet zo’n probleem om je dierenarts of veearts te vragen om je hond op grond van gedragsproblemen te laten inslapen: de hond was immers lastig of gevaarlijk en daarmee was de kous vaak af. Tegenwoordig zijn dierenartsen wat terughoudender. Zij willen niet zomaar de verantwoordelijkheid nemen om een dier zonder enige medische indicatie te euthanaseren. Vaak volgt daarom het advies om de hond eerst eens door een gedragstherapeut te laten beoordelen. Maar als deze dan besluit dat het te gevaarlijk is, dan wordt er alsnog tot euthanasie overgegaan. Ik heb het idee dat het rendement ook na de interventie van de gedragstherapeut nog steeds vergelijkbaar is met de situatie van dertig jaar geleden.

Maar wat dan? Wat doe je als mensen na een beet van hun hond aangeven dat ze het niet meer aandurven of het simpelweg niet meer willen? Als het asiel de hond niet opneemt, omdat de plaatsingskansen nihil zijn en je als trainer geen werkruimte krijgt om de hond en zijn eigenaren te begeleiden? Welke oplossing rest er dan? Dan weet niemand een mogelijkheid meer en rest slechts de angst voor het dier. En dan denkt men aan die laatste uitweg: de ‘goede dood’ (de letterlijke betekenis van euthanasie). Omdat er geen andere mogelijkheden meer zijn, volgt de berusting. “We hebben alles gedaan…” Dat is misschien ook wel de reden dat het geaccepteerd wordt. Want wie anders neemt de zorg en daarmee ook de financiële verantwoordelijkheid van deze hond op zich? Dus neemt de eigenaar de verantwoordelijkheid voor de keuze om zijn  hond te laten inslapen.

De vraag is echter wie er werkelijk verantwoordelijk is? Is dat wel de eigenaar? Het besluit tot euthanasie, simpelweg omdat de mogelijkheid bestaat. Gemotiveerd door angst of onwil blijft hiermee de praktijk van euthanasie bestaan. Maar wat als deze keuzemogelijkheid wordt afgeschaft? Dan zullen mensen, en de samenleving als geheel, andere oplossingen moeten bedenken. Naar mijn mening is niet alleen degene die de keuze maakt verantwoordelijk, maar op een fundamenteler niveau is dat ook diegene die de keuzemogelijkheid heeft gecreëerd: de wetgever!

Vooruitgang en verandering zullen niet op gang komen zolang het legitiem is om je hond te laten euthanaseren. Het zou mooi zijn als dierenartsen hierin het voortouw nemen en besluiten om hieraan niet langer mee te werken. Als euthanasie louter en alleen op grond van probleemgedrag wordt aangevraagd. Hondentrainers zullen daarop op hun beurt de verantwoordelijkheid moeten nemen om dan ook werkelijk de gedragsproblemen op te gaan lossen. Pas dan komt er ruimte om gezamenlijk, baasje, hondentrainer en dierenarts de verantwoordelijkheid te nemen voor het welzijn van deze prachtige en sociale dieren.

©PiepVandaag.nl Bert van Straten, Pack Leader


Strijd mee tegen dierenleed!

Zonder jouw hulp kunnen House of Animals en Animals Today niet verder groeien en dieren een stem geven. Waardeer je wat wij doen, steun ons dan met een (eenmalige) donatie.