Karen en Jelmer wonen in de Wijde Wormer en hebben daar een ruime tuin waar ze ieder jaar vele vogels verwelkomen. Zo komt een vast ransuilenpaar ieder jaar terug om de tuin te inspecteren voor een eventueel nest. Dit jaar gebeurde echter iets anders: een buizerdpaar koos de grove den uit om een nest te bouwen. Een paar spannende weken volgden. Animals Today sprak met Karen over kuikens, buizerdouders en een omgewaaid buizerdnest.
De eerste tekenen van buizerdactiviteit in de tuin kwamen in maart. Een paar liet zich opvallend vaak zien in de tuin, waar ze in de bomen zaten en af en toe takjes afbraken. Op zich niks vreemds, in de Wijde Wormer komen buizerds regelmatig voor en er zijn meer nesten in de buurt. Tot dit jaar had dat nooit tot een nest in de tuin zelf geleid, waarschijnlijk vonden ze het toch wat te druk met menselijke aanwezigheid.
Buizerdnest in de hoek van de tuin
Maar begin april ontdekten Karen en Jelmer toch een groot nest in de hoek van de tuin, hoog bovenin een grove den. Meteen verklaarden zij die hoek tot verboden terrein om de dieren de ruimte en rust te gunnen. Ook de kat van het echtpaar voegde zich in die regel nadat zIJ met de buizerd kennis had gemaakt: een duikvlucht en dreigende snavel hadden haar duidelijk gemaakt dat zIJ de grove den beter kon mijden.
Het nest van een buizerd is nogal een gevaarte, eerst bouwen ze een plateau om dat vervolgens met takken, bladeren en een zachte warme laag te bedekken. Het zit hoog in de boom, en het is vanaf de grond niet te zien of er eieren in het nest liggen. Daar leek het wel op, want de ouders bleven actief. En inderdaad, zo rond eind april, begin mei lieten wollige, pluizige bolletjes zich zien. Er waren in ieder geval twee kuikens, misschien zelfs meer! Karen:
”Het waren spannende dagen. Wat ik zo ontroerend vond, was dat de ouders de jongen beschermden tegen de elementen door met hun rug tegen de wind of de brandende zon te gaan zitten en hun vleugels uit te spreiden. Zo zaten de jongen altijd veilig en beschermd. Dat was heel mooi om te zien.”
Maar het voorkwam niet het drama van 4 juni, toen een storm over Wijde Wormer trok met harde windstoten en slagregens. Na haar werk nam karen polshoogte en tot haar schrik was het nest verdwenen. Bij nadere inspectie van de tuin bleek dat het nest uit de boom was gewaaid en op de grond kapot gevallen. Wat nu?
Het buizerdnest lag op de grond
Twee kuikens zaten tegen elkaar aan onder een struik, maar leefden en waren alert. Zelfs zo dat we ze niet zomaar te pakken kregen. Dus werd vriend Ron, vogelexpert en betrokken is bij de Werkgroep Roofvogels en Uilen, gebeld. Hij was op de hoogte van het nest en kwam meteen in actie: nog geen half uur later stond hij met boomklimmer Vincent in de tuin. Klaar om een nieuw nest voor de kuikens te maken. De vraag was echter wel: zouden de ouders het kunstnest en hun kinderen (weer) accepteren?
Een fruitkist uit de schuur bood voldoende plaats aan de kuikens. Het nestmateriaal van de grond werd erin gelegd, en de kist werd in de boom bevestigd met tiewraps en ijzerdraad. Wel iets lager dan de oorspronkelijke plek van het buizerdnest, maar stevig en veilig, zo was de gedachte.
“Op weg naar het nieuwe nest vonden we nog een derde kuiken dat terecht was gekomen in een hoge struik, en daar zat te wachten op wat er ging gebeuren.”
Ron maakte van de gelegenheid gebruik om de kuikens na te kijken en te ringen. Het bleken drie mannetjes te zijn, respectievelijk 22, 26 en 28 dagen oud. Buizerds leggen om de dag een ei, dus het zou kunnen dat er een vierde ei is geweest. Wellicht is dat niet uitgekomen. Maar ook drie is een hoog aantal eieren voor de buizerd, misschien veroorzaakt door de goede muizenstand dit jaar.
Zouden de ouders het kunstnest accepteren?
Na een uur of 2, 3 zaten de kuikens weer veilig en ongeschonden in hun nieuwe kunstnest, en was de boel opgeruimd en rustig. Het grote wachten kon beginnen: zouden de ouders terugkomen, het kunstnest accepteren en hun jongen weer in de vleugels sluiten? En ja hoor, aldus Karen:
“Tot mijn grote opluchting verscheen één van de ouders al vrij snel in de buurt van het nest. Later op de avond, rond het invallen van de nacht, zat één van de ouders zelfs ín de kist. De ouders hadden het nest geaccepteerd, en ik kon met een gerust hart gaan slapen!”
Inmiddels zijn de drie kuikens groot en zijn er een paar dagen geleden twee uitgevlogen. Zij blijven nu een paar weken in de buurt van het nest, met begeleiding van hun ouders, en vertrekken dan naar een eigen plek.
Het kan zijn dat de buizerds volgend jaar terugkeren, maar dat hoeft niet. Karen zet zich via haar werk bij het Agrarisch Natuurcollectief in voor de weidevogels in het boerenland. Buizerds zijn voor haar niet alleen leuk, maar zij vormen als predatoren een belangrijk onderdeel van het ecosysteem. Het zijn opruimers, en eten naast muizen ook aas. Daarin verschillen ze van bijvoorbeeld de ransuil. Voor Karen zijn ze allemaal welkom, ze is benieuwd hoe het er volgend jaar aan toe zal gaan. We gaan zien of er weer een buizerdnest wordt gebouwd, of misschien hebben de ransuilen inspiratie opgedaan?
©AnimalsToday,nl Laura Lancée – eindredacteur
Avonturen met een buizerdnest in de achtertuin
