Tot voor kort leek de Atlantische blauwvintonijn zich te hebben hersteld. Na decennia van overbevissing werd de soort in 2011 wereldwijd officieel als bedreigd beschouwd. Strengere visserijregels zorgden er vervolgens voor dat de populatie toenam. Maar volgens een nieuw rapport keren meerdere problematische patronen terug. Vooral de explosieve groei van de tonijnkweek geeft reden tot nieuwe zorgen.
De Atlantische blauwvintonijn is een vissoort die al miljoenen jaren leeft in de oceanen. De vissoort kan meer dan drie meter lang worden, meer dan 700 kilo wegen en snelheden tot 45 kilometer per uur bereiken. Sommige dieren leggen dagelijks tientallen tot honderden kilometers af en migreren over duizenden kilometers tussen voedselgebieden. Tegelijkertijd is de blauwvintonijn een gewilde vis op het bord. Op grote schaal worden de dieren uit zee gevangen en vervolgens naar kwekerijen gebracht. Daar worden ze maandenlang vetgemest in grote zeekooien, vaak samen met honderden soortgenoten.
Kweek Atlantische blauwvintonijn
Volgens Compassion in World Farming (CIWF) is het aantal blauwvintonijnen dat wordt gekweekt tussen 2003 en 2024 negentien keer zo groot geworden: van 55.700 naar ongeveer één miljoen dieren per jaar. Ook het aantal vergunde kwekerijen nam sterk toe: van 13 in 2006 naar 123 in 2026.
Tonijn vast in kooien
Tijdens de vangst, het transport en hun verblijf in de kooien raken ze volgens het rapport van CIWF uitgeput, is de kans op verwondingen groot en sterven veel dieren. Op een tonijnkwekerij in de Middellandse Zee trof CIWF veel vissen aan met beschadigde vinnen en verwondingen aan de huid; sommige dieren hadden zelfs een oog verloren. De dieren die de slachtleeftijd wel halen wacht uiteindelijk een pijnlijke dood.
Het houden van tonijn in zeekooien is allesbehalve natuurlijk. De diersoort is een wilde, migrerende soort die enorme afstanden aflegt in de oceaan. Het druist tegen alle natuurlijke behoeften in om de blauwvintonijn in een kooi vast te zetten en vet te mesten.
Our new investigation into Atlantic bluefin tuna farming made headlines.
While bluefin tuna have started to return to UK waters after years of decline, our new report warns that the rapid expansion of tuna farming could put that recovery at risk.
📖 Read more: https://bit.ly/3SRHM8o
— Compassion in World Farming UK (@ciwf.org.uk) 25 augustus 2026 om 19:16
Ook andere dieren de dupe
De kwekerij raakt niet alleen de tonijn zelf. Voor één gekweekte tonijn die ongeveer 200 kilo vlees oplevert, kan tot 3.000 kilo wilde vis nodig zijn als voer. Dat staat gelijk aan maar liefst 33.000 sardines of 166.000 ansjovissen. De vis die hiervoor wordt gevangen, is soms afkomstig uit kustgebieden waar lokale gemeenschappen afhankelijk kunnen zijn van deze soorten voor voedsel en inkomen.
Herhaalt de geschiedenis zich?
Volgens CIWF zijn er meer signalen die tot voorzichtigheid zouden moeten leiden. De vangst van wilde blauwvintonijn lag in 2024 29 procent hoger dan in 2008, het jaar voordat de soort extra bescherming kreeg. Tegelijkertijd is de controle op de vangst en handel volgens het rapport niet op orde. In sommige gevallen rapporteerden producerende landen zelfs meer tonijn naar Japan te hebben geëxporteerd dan Japan in totaal uit de hele wereld zegt te hebben geïmporteerd.
De organisatie waarschuwt daarom dat de geschiedenis zich kan herhalen. Hoewel de Atlantische blauwvintonijn momenteel niet opnieuw als bedreigde diersoort is aangemerkt, ziet CIWF verschillende signalen die erop wijzen dat dit in de toekomst kan veranderen. De organisatie pleit daarom voor een internationaal moratorium op nieuwe blauwvintonijnkwekerijen en uiteindelijk voor het beëindigen van deze vorm van viskweek. Volgens CIWF zorgen de kwekerijen niet alleen voor dierenwelzijnsproblemen, maar vormen ze ook een bedreiging voor het mariene ecosysteem.
Wie de campagne wil steunen, kan de petitie ‘Keep bluefin tuna wild’ van CIWF ondertekenen.
Bronnen:
©AnimalsToday.nl Femke Oosterbaan Martinius
