De Maleisische politie treedt hard op tegen vermoedelijke smokkelaars van schubdieren. Drie mannen zijn gearresteerd na de vondst van meer dan 376 kilo schubdierenschubben. De diersoort is bedreigd en het meest gesmokkelde dier ter wereld.
De Maleisische politie heeft in een grootschalige operatie meer dan 376 kilogram schubdierenschubben in beslag genomen, verstopt in vijftien dozen in een loods. Op 27 oktober werden daarvoor drie verdachten aangehouden. Volgens de Maleisische politie hebben de schubben een straatwaarde van ongeveer RM 376.200 (of ruim 82.000 euro). De politieactie was een samenwerking tussen meerdere instanties als onderdeel van Operasi Bersepadu Khazanah, een nationaal initiatief voor het bestrijden van misdrijven tegen wilde dieren. De politie werkte daarvoor samen met het Maleisische Ministerie van Natuur en Nationale Parken.
Gesmokkeld om schubdierenschubben
Sinds 2017 geldt een verbod op internationale commerciële handel in alle acht door de CITES erkende schubdiersoorten die in Azië en Afrika leven. Nodig, want het dier is het meest gesmokkelde dier ter wereld. Een studie van TRAFFIC, een ngo die de handel in wilde dieren monitort, wijst erop dat smokkelaars zeer mobiel zijn en meer dan 150 unieke routes gebruiken. Dat maakt het voor autoriteiten veel moeilijker om handelaren te betrappen. Een groot deel van die routes loopt via Maleisië, ook vanuit het buitenland, zoals Kameroen of Nigeria. Veel van de schubdierenschubben en het vlees belanden in Vietnam en China, waar wordt geloofd in de medicinale kracht van het schubdier.
Volledig beschermd
In 2015 probeerden natuurbeschermers in Sabah, in het noorden van Borneo, de status van het Sunda-schubdier te verhogen tot die van een volledig beschermde soort. Daarvoor was wetenschappelijk bewijs nodig dat het dier ook daadwerkelijk bedreigd is. En dat is een bijna onmogelijke taak, want het schuwe, solitaire dier laat zich niet makkelijk waarnemen. Uiteindelijk werd het voorstel zes keer afgewezen voordat de Sunda-soort bescherming kreeg. En dat is niet overbodig, want volgens een beoordeling van het IUCN (Internationale Unie voor Natuurbescherming) zullen de Sunda-schubdieren in het wild uitsterven als we de illegale stroperij en handel niet stoppen.
Gebrek aan zichtbaarheid
Het gebrek aan zichtbaarheid betekent ook dat het niet duidelijk is hoeveel schubdieren slachtoffer zijn van de stroperij. Volgens schattingen van WildAid worden jaarlijks wereldwijd zo’n 200.000 schubdieren gestroopt. Die schatting is op basis van wat de autoriteiten in beslag nemen, het daadwerkelijke aantal zal nog veel hoger liggen. In tegenstelling tot enorme olifanten die dood worden achtergelaten, worden schubdieren in zijn geheel meegenomen en laten dus geen spoor achter. Stropers gebruiken honden om de dieren op te sporen. Zodra het schubdier schrikt, krult het in een rondje, waardoor het makkelijk op te tillen is.
Natuurlijke pesticiden
We weten weinig over het schubdier: hoeveel er zijn, hoe ze zich voortplanten en hoe ze in hun territorium leven, maar we weten wel dat ze een essentiële rol spelen in het ecosysteem. Ze eten dagelijks tot 200.000 mieren en termieten en fungeren daarmee als natuurlijke pesticiden. Ze beluchten bovendien de aarde en dat stimuleert nieuwe begroeiing.
— discoverwldscience.bsky.social (@discoverwldscience.bsky.social) 30 augustus 2025 om 20:50
Opvangcentra voor schubdieren
Ook weten we dat ze moeilijk overleven in gevangenschap door stress en ziekte. De meeste sterven binnen zes maanden. Dat is een probleem, want de politie neemt ook regelmatig levende schubdieren in beslag. Daarom heeft volgens de Maleisische conservatiebioloog Elise Panjang het opbouwen van een sterk netwerk van opvangcentra een grote prioriteit. Als opvangcentra samenwerken en doorgaan met onderzoek naar schubdieren, gelooft ze dat “we in ieder geval enige verbetering kunnen zien in de bescherming van Sunda-schubdieren.”
Bronnen:
©AnimalsToday.nl Sophie Jongma
Karen vertelt over wat ze ziet, meemaakt en niet onbesproken laat. Haar kijk op dieren en onze wereld.Lees Karen's blog ›
