Wie ooit een geliefd huisdier heeft verloren, kan zich het grote verdriet nog vast herinneren dat daarmee gepaard gaat. Toen de hond van een man uit Colorado overleed, heelde hij zijn hart wel op een heel bijzondere en nobele wijze.

hoogbejaarde honden
Man adopteert 9 hoogbejaarde honden na overlijden geliefde dwergpincher | Foto: Instagram Steve Greig

Steve Greig, een accountant uit Colorado, voelde zich verloren nadat zijn dwergpincher Wolfgang in 2013 door een aanrijding overleed. Greig:

“Ik was gewoon zo radeloos. Er gingen een maand of twee voorbij en ik voelde me nog steeds vreselijk. Ik besloot dat de enige manier waardoor ik me beter zou voelen, was als er iets goeds gebeurde. Dit alles zou waarschijnlijk niet zijn gebeurd als hij niet was gestorven.”

Greig benaderde een dierenasiel in Denver, Colorado en vroeg om de zieligste honden, die niemand wilde. Toen hij een 12-jarige Chihuahua zag die al langere tijd in de opvang zat met een hartruis en vier slechte knieën, wist hij dat hij door dit dier te helpen, hij zichzelf ook zou helpen. Greig nam het diertje mee naar huis en noemde hem Eeyore. En dat was het begin van zijn bejaarde beestenboel.

Het zorgen voor Eeyore gaf Greig zoveel voldoening, dat hij meer oude honden wilde helpen. Nu, 4 jaar later, heeft hij een roedel van 9 hoogbejaarde honden die niemand wilde hebben en een Instagramaccount met meer dan 800.000 volgers, dat vernoemd is naar zijn geliefde overleden hond Wolfgang. Hoewel het veel werk is om te zorgen voor de verschillende diëten en behoeften van de dieren, geniet Greig er enorm van.

“Op een normale dag sta ik om 5 uur ‘s ochtends op om voor iedereen het ontbijt te maken. Je moet weten dat het 10 honden zijn, en de meeste van hen een aangepast dieet hebben.”

Etenstijd in huize Greig

Naast het klaarmaken van minstens 10 ontbijtjes, overlaadt Greig de dieren met aandacht, geeft ze geduldig hun medicijnen en houdt hij voortdurend hun gezondheid in de gaten. Tijdens zijn lunchpauze gaat hij van het werk naar huis om de dieren uit te laten en met ze te eten. Zijn weekends zijn altijd gevuld met wandelingen en afspraken bij de trimmer of dierenarts. Eens per week neemt hij de hondjes die nog goed kunnen lopen mee om een burrito te halen.

Steve Greig laat zijn hondjes (en varken) uit:

Naast zijn roedel bejaarde hondjes heeft Greig ook nog katten, kippen, eenden, duiven, konijnen, vissen en een varken dat Bikini heet (volgens Greig is Bikini ervan overtuigd dat ze een hond is).

De meeste dieren zijn behoorlijk op leeftijd. Over zijn voorliefde voor oudere dieren zegt Greig:

“Ze zijn gewoon wijzer. Je weet eigenlijk pas wat je uit het leven wilt halen als je eenmaal een bepaalde leeftijd hebt bereikt. Deze honden weten wie ze zijn en het is gemakkelijk om een ​​relatie te ontwikkelen met een persoon of huisdier die weet wie hij is. Het is gewoon een genoegen om te weten dat deze dieren blij en geliefd zijn en goed worden verzorgd. Het maakt mijn dagen de moeite waard.”

Bij het adopteren van oudere dieren wisselen periodes van vreugde en verdriet zich soms snel af. Inmiddels zijn er in huize Greig verschillende dieren bijgekomen en ook verschillende overleden. Maar toen afgelopen juni zijn geliefde poedel Edna op 17-jarige leeftijd overleed en een paar weken daarna de bijzondere chihuahua Englebert in Greigs armen zijn laatste adem uitblies, wist hij niet of hij daar ooit overheen zou komen. Greig:

“Mensen vragen me hoe ik mezelf steeds weer die pijn kan aandoen. Maar ik weet hoe eenzaam en bang ze zijn in het asiel. Daarom zal ik de pijn voor hen ondergaan, steeds opnieuw, en opnieuw.”

Greig vertelt over het overlijden van Englebert:

View this post on Instagram

Sometimes life punches you in the gut and sometimes it can bring you to your knees. The memorial I never wanted to write, the pain I hoped never to feel is here. Englebert hadn't been himself for the last several days. It almost seemed as if he'd had a stroke. We were back-and-forth to the vet, test after test but nothing really conclusive. Englebert being Englebert pushed on; he tried to eat and be mighty but his little body got weaker. We found fluid in his lungs and we were able to provide some relief with medication so that in evening he could push his little head against my hand to soak up all the love I could give. The next day as I was getting ready to go back to the vet I could hear him barking commands at Doris to be still so that he could sit on her. It gave me radiant hope. That afternoon as we were leaving the vet, after more tests and new plans, in my arms, in the parking lot, when it was just the two of us, he said good bye, and then he was gone. I don't know if I will ever completely heal from this. But he knew…. I KNOW he knew how much he was truly loved. And in the end that's what matters.

A post shared by Steve (@wolfgang2242) on

Ondanks het verdriet na het verlies van de twee honden wist hij dat er nog vele andere hondjes waren die net als Edna en Englebert een tweede kans verdienden. Dus haalde hij er recentelijk weer eentje van de euthanasielijst: John Henry, een klein 13-jarig hondje zonder onderkaak, zonder tanden maar met een hoop liefde te geven. Hiermee is het ‘pack’ weer compleet.

Greig haalt John Henry op van het vliegveld:

Volg de belevenissen van Steve Greig en zijn hondjes John Henry, Eeyore, Enoch, Edsel, Loretta, Waylon, Melvin, Doris, het varken Bikini, de konijnen Stitches en Stuart en de kippen Betty en Veronica op Instagram.

Over het verhaal van deze bijzondere man en zijn dieren komt binnenkort een boek uit, genaamd ‘The One and Only Wolfgang: From pet rescue to one big happy family’.

Bronnen

©Animalstoday.nl Liesbeth Riekwel


Strijd mee tegen dierenleed!

Zonder jouw hulp kunnen House of Animals en Animals Today niet verder groeien en dieren een stem geven. Waardeer je wat wij doen, steun ons dan met een (eenmalige) donatie.