In Nederland en België was afgelopen weekend een havikarend te zien. Deze bijzondere en zeldzame roofvogel werd gespot bij Sint-Kruis, in Zeeland. Het was pas de vierde keer dat deze vogel in Nederland werd gesignaleerd.

havikarend
Bij het Zeeuwse Sint-Kruis is een havikarend gesignaleerd (foto ter illustratie) | Foto: ©Yves Adams, Vilda natuurfotografen

De havikarend, ook wel Bonelli-arend genoemd, werd gespot door vogelaar Johnny du Burck uit Oostburg. Hij was bezig met veldwerk bij Sint-Kruis toen hij de roofvogel waarnam.

Lastiggevallen

De vogel werd tijdens zijn vlucht continu lastiggevallen door kraaien, buizerds en kiekendieven. Du Burck:

“Hij was voorzien van een zender. Daardoor kon ik achterhalen dat hij geringd was in de buurt van Narbonne in Frankrijk.”

De roofvogel was eerder gesignaleerd in Algerije. Hij verbleef tijdens de winter in Zuid-Spanje en vloog via Noord-Frankrijk Zeeuws-Vlaanderen binnen.

Volges du Burck vloog het dier na een kort verblijf weer terug in de richting van België en is hij daar later nog gesignaleerd in de buurt van Brugge.

Spanwijdte van 170 centimeter

De havikarend is een middelgrote arend. Een volwassen vogel is grijsbruin met een witte vlek op zijn rug en heeft een gestreepte crèmekleurige buik en grijze staart. Hij kan zo’n 65 tot 72 centimeter groot worden en heeft een spanwijdte van 150 tot 170 cm. Hij leeft in droog, lichtbebost berggebied en broedt in het Middellandse-Zeegebied, India en China. Het meest dichtbijgelegen broedgebied is in Zuid-Frankrijk. De havikarend jaagt op kleine zoogdieren en vogels en reptielen, maar hij eet ook wel aas.
.

.
De havikarend wordt ook wel “Bonelli-arend” genoemd, naar de Italiaanse ornitholoog Andrea Bonelli die de vogel in 1819, waarschijnlijk in Sardinië, ontdekte.

Zeldzaam maar nog niet bedreigd

Dwalende havikarenden worden zeer zelden in Nederland waargenomen, tot 2020 slechts drie keer. Volgens Dutchavifauna werd de havikarend voor het laatst in 2002 op Vlieland gespot.

Geschat wordt dat er zo’n 10.000 havikarenden wereldwijd zijn, waarvan zo’n 1000 paren in Europa. Hun aantal neemt drastisch af door pesticiden, aantasting van hun leefgebied, verlies van prooidieren en botsing met hoogspanningslijnen. Ook worden ze verdreven door jagers en duivenliefhebbers. Daarom zijn er onder andere in Frankrijk programma’s opgezet om de soort te beschermen.

Omdat het tempo van afname onder de 30 procent in tien jaar ligt, staat de havikarend niet als bedreigde diersoort op de Rode Lijst van het IUCN.

Bronnen:

©Animals Today Liesbeth Riekwel


Strijd mee tegen dierenleed!

Zonder jouw hulp kunnen House of Animals en Animals Today niet verder groeien en dieren een stem geven. Waardeer je wat wij doen, steun ons dan met een (eenmalige) donatie.