Vandaag markeert vier jaar sinds het begin van de oorlog in Oekraïne. Voor miljoenen mensen en dieren is het leven sinds 24 februari 2022 ingrijpend veranderd, getekend door angst, onzekerheid en verlies. Om stil te staan bij wat oorlog met mens en dier doet, delen we vandaag het aangrijpende verhaal van Angel met een reportage en een interview. Angel heeft in Zaporizja een thuisasiel waar ze voor meer dan 110 dieren zorgt. House of Animals biedt al vier jaar noodhulp aan de dieren waar Angel voor zorgt en aan andere partnerasielen in Oekraïne.
Reportage vier jaar oorlog. En ook vier jaar noodhulp door House of Animals in Oekraïne @House of Animals
Voor de oorlog had ik alleen maar heel oude katten en honden: vijftien honden en een stuk of tien, misschien twaalf katten. Het waren dieren die zonder hun eigenaren op straat terecht waren gekomen, vaak op hoge leeftijd. Als ik jonge dieren vond, zorgde ik dat ze snel een huis kregen, of vroeg ik het asiel in onze stad om te helpen bij het vinden van een nieuw thuis. Zelf hield ik niet veel dieren thuis en was ik niet bereid het aantal verder uit te breiden.
De eerste angstige oorlogsdagen
Toen de oorlog begon, was ik gewoon doodsbang. Ik raakte in paniek, stond aan de rand van een zenuwinzinking. Op de eerste dag ging ik naar buiten. Het was verschrikkelijk koud en overal zag ik enorme rijen bij de geldautomaten. Mensen stonden in de rij om geld op te nemen, maar er was niets meer. De wegen zaten vol met auto’s die de stad verlieten en de winkels waren compleet leeg; al het voedsel was opgekocht. Ik stond uiteindelijk acht uur in de kou te wachten om geld te pinnen. Daarna kocht ik de resterende granen bij een nachtwinkel, zodat ik in ieder geval voedsel had voor de dieren die ik al had.
Toen de eerste luchtaanval plaatsvond, durfde ik niet naar buiten te gaan met mijn huisdieren. Het voelde als een verschrikkelijke nachtmerrie. Oorlog! Toen ik een beetje tot rust was gekomen en het huis uitging om boodschappen te doen of de dieren uit te laten, zag ik iets dat me diep raakte: mensen die uit Zaporizja vertrokken, lieten hun dieren gewoon achter. In tuinen, in parken…letterlijk overal.
Achtergelaten in de vrieskou
Op de derde dag van de oorlog stonden er drie honden en vijf katten midden in onze tuin te bevriezen van de kou. Ze waren allemaal door hun eigenaren in de steek gelaten. Bang en verkleumd zaten ze daar, niet begrijpend wat er gebeurd was. Ik verborg ze bij mij thuis, zodat ik ze op de een of andere manier kon beschermen tegen de kou en de eindeloos huilende sirenes, die hen ook doodsbang maakten. De huisdieren renden door de tuin, de weg op en weer terug naar de afgesloten appartementen. Ze waren volledig van slag. Ik deelde het voedsel dat ik voor mijn eigen dieren had gekocht met al deze achtergelaten dieren.
Het aantal dieren dat ik had, nam steeds verder toe. Ik raakte in paniek en wist niet hoe ik ze allemaal moest voeden. Sommige waren ziek, verlaten en hadden zorg en behandeling nodig. Ik begon online te zoeken naar organisaties die asielen ondersteunden met voedsel en benodigdheden, maar overal waar ik keek, zeiden ze dat hulp alleen werd gegeven aan officieel geregistreerde asielen. Soms gaven particulieren ons wat voedsel, maar dat was nooit genoeg om iedereen te voeden.
Een klein wonder
Zo kwam ik in contact met House of Animals, en er gebeurde een klein wonder: hulp begon rechtstreeks bij ons te komen in de vorm van donaties, waardoor ik alle dieren die ik al had kon voeden en medische zorg kon bieden.
Allereerst liet ik elk dier dat ik van de straat haalde steriliseren (zelfs als het een rashond was). Sterilisatie was absoluut noodzakelijk. Ik had al zoveel dieren en wilde absoluut geen extra problemen door het verzorgen van deze dieren.
110 dieren te voeden
Momenteel heb ik meer dan 110 dieren in het thuisasiel, zorg ik voor tien zwerfhonden, een groepje duiven die regelmatig langskomen voor voedsel, en twee duiven thuis die een hersenschudding hadden opgelopen na een explosie. Ik heb ook honden die door het leger zijn overgedragen; zij hadden ze gered uit de beschietingszones. Daarnaast heb ik tien katten opgenomen uit de bezette gebieden. Het leger had ze meegenomen, maar kon ze zelf niet houden, en zo kwamen ze bij mij terecht.
Een strakke dagplanning
Nu besteed ik de hele dag aan het verzorgen van de dieren. Mijn ochtend begint met het schoonmaken van het appartement en de kattenbakken, daarna geef ik de dieren te eten en laat ik de honden uit. Het uitlaten van de honden met mijn moeder neemt een halve dag in beslag: zes wandelingen met meerdere honden tegelijk. Tussen de wandelingen door maak ik schoon bij de dieren die niet meegaan. Daarna ga ik naar buiten om de zwerfdieren buiten te voeren en wat boodschappen te doen. Thuis voer ik eerst de honden, daarna de katten, waarbij mijn ouders me helpen.
Daarna volgt het schoonmaken en voer ik afzonderlijk de oudere dieren. Vervolgens maak ik hun voedsel voor de volgende dag klaar, en terwijl alles wordt voorbereid, is het tijd voor de avondwandeling. Voor het slapen gaan maak ik het hele appartement grondig schoon, en soms is alles pas klaar in de vroege ochtend, waarna ik om vijf uur ‘s ochtends eindelijk naar bed ga.
Toen het massale bombardement van de stad begon, raakten veel dieren in paniek en durfden niet meer naar buiten. In het vierde jaar van de oorlog, onder de constante druk op mijn schouders, verslechterde mijn gezondheid en moest ik medische behandeling ondergaan. Toch probeer ik zo goed mogelijk met de situatie om te gaan.
Vier jaar noodhulp
Dankzij de steun van House of Animals en de donateurs kan ik nu voedsel en medicijnen geven aan alle dieren waar ik voor zorg. Zonder deze hulp zouden ze allemaal gedoemd zijn om te sterven. En ik kan nog steeds een zwerfpup of -kitten opnemen en in mijn thuisasiel opnemen, in plaats van erlangs te lopen en te zeggen:
“Het spijt me, kleintje! Ik kan je niet helpen.”
Allereerst wil ik mijn oprechte dank uitspreken aan het team van House of Animals voor jullie zorg en steun. Bedankt dat jullie niet alleen mijn dieren helpen, maar ook morele steun bieden aan mij en mijn ouders. Voor de prachtige feestdagen wanneer mijn geliefde dames Karen, Helma en Sunny op bezoek komen, en voor de fantastische pakketten vol feestvreugde, samengesteld door Frida en ingepakt door Frida, Helma en andere geweldige donateurs en helpers.
6 opvangcentra in Oekraïne ontvangen Nederlandse voerdonaties
Frontlinie komt steeds dichterbij
Op dit moment is mijn hele leven, en het leven van degenen die in Oekraïne zijn achtergebleven, één aaneengesloten reeks grijze, sombere dagen onder explosies en sirenes, waar geen ruimte meer is voor vieringen. De situatie in Zaporizja wordt elke dag erger, de frontlinie komt dichterbij, en het is steeds angstaanjagender om aan de toekomst te denken. Om me heen zie ik sombere, vermoeide gezichten van voorbijgangers, en steeds vaker hoor je in de rijen gesprekken over drones die boven cirkelen, en hoe angstaanjagend het is… zelfs thuis is het eng.
Dit bericht op Instagram bekijken
Donateurs: bedankt!
Ik wil elke donateur bedanken die bijdraagt aan de verzorging van onze dieren, zonder jullie is die vier jaar aan noodhulp niet mogelijk. Iedereen die voedsel, benodigdheden, speelgoed, medicijnen en alles wat nodig is voor het asiel heeft gedoneerd is essentieel: elk stukje voedsel of speelgoed. Bedankt aan iedereen die pakketten verzamelt en inpakt, en aan iedereen die helpt met het transport naar Oekraïne. Jullie hulp biedt hoop voor morgen! We worden ondersteund door de liefde en warmte die uit jullie harten komt.
Ik schrijf dit nu terwijl het -17 graden Celsius is en er een reeks explosies plaatsvindt. Sommige honden weigeren naar buiten te gaan, en Mouse rent de badkamer in: de explosies zijn zo luid dat haar zenuwen het niet aankunnen. Busya en Basya worden op zulke momenten bijzonder nerveus en beginnen samen met de jonge pups te blaffen. We proberen rustig te blijven om de honden te kalmeren. De katten lijken echter de aanvallen rustig te verdragen, en enkelen van hen zoeken een plek om zich te verstoppen.
Dank jullie wel dat jullie er voor ons zijn.
WITH LOVE,
ANGEL
Vier jaar noodhulp voor oorlogsdieren
House of Animals biedt al vier jaar noodhulp en zal onze collega-dierenbeschermers en hun dieren blijven steunen. Dit hebben we alleen kunnen doen dankzij jullie steun: daarvoor onze enorme dank!
Wil je ons helpen om oorlogsdieren te blijven voorzien van voedsel, medicijnen en zorg? Dat kan op verschillende manieren:
- Help mee en doneer voor oorlogsdieren in Oekraïne
- Adopteer een dier op afstand in Oekraïne
- Volg en deel het werk van House of Animals in Oekraïne via AnimalsToday, Facebook, YouTube en Instagram
- Zie ook op AnimalsToday:
©AnimalsToday.nl | House of Animals Estefania Pampin Zuidmeer
