In de serie over het asiel van Viseu in Portugal, kan nu eindelijk gezegd worden dat de regen is gestopt. De zon is gaan schijnen, en de sfeer in het asiel is daarmee veranderd. De honden genieten zichtbaar van de warmte en liggen languit op de grond. Eindelijk een droge vacht.
Ook de mensen zijn opgewekter, en in goede stemming maken we samen de kennels schoon. In de pauze maak ik van de gelegenheid gebruik om de beheerder van dit asiel, tevens oprichter, te spreken. Haar naam is Ana Vaz, en ze komt oorspronkelijk uit Mozambique. Ze woont al lang in Portugal, en startte haar werkende leven bij een bank. Maar in de jaren 80 en 90 begon ze met de opvang van zwerfhonden, omdat ze zag dat het nodig was. Klein begonnen in haar tuin is het kleine initiatief inmiddels uitgegroeid tot een groot asiel, met dierenartskliniek en hondenpension.
Portugese gebruiken
Het beheren van een asiel is niet makkelijk. De stroom dieren die opvang nodig hebben of die gesteriliseerd moeten worden is oneindig. Zeker in een land als Portugal, waar nog een hele stap gemaakt kan worden in de bewustwording van dierenwelzijn bij honden en katten. Niet dat mensen slechter zijn of minder snappen, maar gewoon omdat er gewoontes zijn die moeilijk te breken zijn. Zo is het, zoals in veel landen, in Portugal een goed gebruik om een hond aan de ketting te leggen en hem daar nooit meer vanaf te halen. De stadse variant is een hond op het balkon.
De reden om een opvang te starten lag (en ligt) voor de hand: er zijn veel zwerfdieren, en soms veroorzaken die problemen. In het verkeer, bijvoorbeeld, of als ze in een roedel leven en dominant gedrag gaan vertonen. Ook kan het leiden tot afval of ongedierte. Ook in Portugal moet de gemeente daar iets aan doen, maar daar schort het nogal eens aan. In Viseu is een gemeentelijk asiel voor zo’n 30 honden. Totaal onvoldoende. Het is dus maar goed dat Ana met haar particuliere opvang soelaas biedt. Gelukkig zijn de banden met de gemeente goed. Maar dat neemt niet weg dat het runnen van een asiel zowel logistiek als financieel veel vergt van de beheerder. Zelfs als het asiel, zoals de Cantinho dos Animais Abandonados, beschikt over vijf medewerkers en een dierenarts in voltijd dienst.
Huisdieren worden populairder in Portugal
Na alle lange jaren dat Ana nu het asiel leidt, is ze er wel achter gekomen dat de noodzaak van een asiel nooit zal verdwijnen. Zolang mensen dieren fokken, kopen, gebruiken voor de jacht of bewaking, zullen er dieren op straat belanden. De hoop dat sterilisatie, de enige remedie, zal leiden tot een stabiele populatie, is bij Ana wel vervlogen. Sterker nog, met de toenemende populariteit van een huisdier in Portugal, neemt het aantal nesten weer toe, evenals het aantal dieren dat van de hand wordt gedaan.
“Hoe veel we ook steriliseren, verzorgen en opvangen, er zullen altijd zwerfdieren zijn. Daar ben ik inmiddels na al die jaren wel van overtuigd.”
Ik zie ze komen deze maand. Zo’n drie tot vijf nieuwe honden per week. Van pup tot volwassen hond, van straat geplukt, inbeslaggenomen of gewoon niet meer gewenst. Minder dan de helft zal worden herplaatst, zeker van de oudere dieren. Dus reken maar uit. Zo kom je op een asiel dat uitpuilt met honderden honden die gemiddeld zo’n 15 jaar oud worden.
Maar Ana is de jongste niet meer, als het asiel nooit overbodig zal worden, wie neemt het van haar over? Daar maakt ze zich zorgen over. Begrijpelijk, want ook Ana wil wel eens op vakantie of zelfs met pensioen. Maar met de zorg over zoveel dieren, laat je dat niet zomaar los. Het is een duivels dilemma waar heel veel asielen in de wereld mee te maken hebben. Ana zelf ziet het somber in. Ik ben stilletjes wat optimistischer, want als puntje bij paaltje komt ben ik ervan overtuigd dat er een oplossing komt. Ik heb het eerder gezien dat in noodgevallen mensen opstonden om een asiel te redden. Maar ik hou mijn mond. Want het is geen zekerheid, en ik begrijp Ana’s zorgen heel goed.
Het asiel van Viseu
Voor nu is er geen alternatief. Dus Ana gaat door, iedere dag om 8 uur is ze present en zorgt dat het asiel van Viseu reilt en zeilt. Ze is een held, zij het één uit noodzaak.
Lees ook op Animals Today:
©AnimalsToday.nl Laura Lancée
Schijnt de zon op het asiel van Viseu?
