“Ontmoeting Poetin en VS eindigt vruchteloos, vandaag ook gesprek met Oekraïne.” Dat is de eerste kop die ik vanochtend zie op de nieuwssites. “Overleg tussen de Russische president Poetin en een hoge Amerikaanse delegatie heeft niets concreets opgeleverd.” Steeds weer nieuwe hoop op vrede, keer op keer tevergeefs. Terwijl mensen en dieren in Oekraïne snakken naar vrede, zijn ze geheel afhankelijk van onze hulp om te overleven.
Het nieuws over Oekraïne is om moedeloos van te worden. En ondertussen stromen de berichten binnen van onze collega-dierenbeschermers ter plekke. Over nachten die ze hebben doorgebracht in de badkamer – een plek die nog enigszins veiligheid biedt tijdens bombardementen. Over droneaanvallen, waardoor hun dieren huilen van angst, hun urine laten lopen of urenlang weggekropen zitten beven en trillen. In onze reacties proberen we onze vrienden te steunen. Maar heel eerlijk: soms is enkel een verdrietige emoticon het enige wat passend voelt. Woorden schieten dan tekort. Je moet hoop houden dat er ooit een einde aan komt, maar dat is soms heel moeilijk.
Vrede lijkt ver weg
Daar komt de immense kou nu bovenop. Russische aanvallen richten zich op de energievoorzieningen, helaas met toenemend succes. Het hele gebied aan de frontlinie in het zuidoosten en ook Kiev zit zonder stroom. Dit betekent geen water, geen warmte, geen licht. Wat een dieptrieste ellende:
“Het is alsof alles hier doodgaat. We liggen met schoenen en jassen aan in bed en zijn ziek. Eten maken gaat niet meer, alles is bevroren.”
Kun je je voorstellen dat je al vier jaar gebroken nachten hebt, voortdurend angst voelt en keihard werkt voor de dieren, terwijl het buiten soms min twintig graden is? Twee weken geleden viel de stroom uit in het centrum van Amsterdam. Ook ons kantoor zat een paar uur zonder. Meteen is alles ontwricht. Email kon alleen via de hotspot op onze telefoon. We hadden het snel koud en onze keuken heeft geen ramen, dus daar was het pikdonker. Maar ja, een keer vroeg naar huis, geen haan die ernaar kraait.
.
Dankbare buren
In Oekraïne hebben winkels en ziekenhuizen vaak een aggregaat. Maar toen we in december op werkreis waren, zagen we in Dnipro, Zaporizja en Mykolajiv wijken met enorme flatgebouwen – alles pikdonker. Olga, onze contactpersoon bij Pegasus, vertelt dat er elke ochtend buren bij haar op de stoep staan om te vragen of ze mogen opwarmen en hun telefoon laden. Olga kreeg recent van House of Animals een aggregaat voor in haar thuiskantoor, zodat ze met ons en de betrokkenen in Oekraïne kan blijven communiceren:
“Mijn buren zijn oud, ze kunnen niet naar hulppunten die door de overheid opgezet worden. Zonder mijn aggregaat waren ze volledig geïsoleerd. Ze vragen mij om jullie donateurs te danken.”
Uit Kiev zijn maar liefst een miljoen mensen gevlucht voor de kou en het gebrek aan voorzieningen, zoals water en licht. Van onze collega-dierenbeschermers horen we dat de overheid probeert te helpen. Er zijn tenten neergezet op straat waar je kunt opwarmen, er is koffie en je kunt je telefoon en laptop opladen. Maar de straten zijn spekglad en het luchtalarm gaat vaak af. Voor oudere of kwetsbare burgers zijn deze hulppunten vaak niet bereikbaar.
Bovenstaande foto die ik van Ene Berdyeva kreeg toegestuurd zegt alles. Het is van één van haar contacten vlak bij de frontlinie. Katten met jasjes aan, die zich opwarmen bij het fornuis. Het gasfornuis is vaak de enige warmtebron. De vrouw let daarbij goed op dat ze hun snorharen niet verbranden.
Altijd nieuwe hoop
Toch houden we hoop, mede dankzij onze donateurs en sponsors. Een lichtpuntje is dat er deze week weer een vrachtwagen van House of Animals naar Oekraïne is vertrokken. Mijn fantastische collega Frida en haar helpers, zoals ze haar geweldige groep vrijwilligers noemt, hebben weer zo ontzettend veel werk verzet. Meer dan 20.000 kilo voer is verzameld dankzij een gulle donatie van stichting WWAR. En daarbij 3500 kilo aan dierenbenodigdheden. Voorheen woog Frida alles op een personenweegschaal, maar inmiddels mogen we gratis wegen bij een vervoersbedrijf. Bij de Poolse grens is men namelijk erg streng, alles moet kloppen!
Ook schaften we deze week een nieuw aggregaat aan voor Lucy’s Emergency Animal Hospital bij Pegasus. We schrokken enorm toen onze collega Nina ontdekte dat Pegasus al twee dagen volledig zonder stroom zat. De aggregaten die we eerder gaven, waren door intensief gebruik aan het einde van hun Latijn. Wat bleek? Het team durfde ons niet te vragen om een donatie, want ze kregen al zo veel. Uiteraard zijn we meteen in actie gekomen en is er dezelfde dag nog een nieuw apparaat aangeschaft. Het idee dat de dieren in ons noodhospitaal in het donker en in de kou liggen omdat er geen stroom is, ik werd er akelig van. Ik hoop zo dat ze nu veilig zijn, net als alle andere lieve mensen en dieren in Oekraïne.
Steun houseofanimals.nl
Ik sluit positief af, want hoe bijzonder is dit? Marcel van Aalten van MBL Reclame nam contact op met House of Animals tijdens onze werkreis naar Oekraïne. Hij wilde zijn steentje bijdragen voor de dieren en bood ons gratis reclame aan. En kijk nou eens. Adoptiedier Mouse (uit de thuisopvang van Angel in Zaporizja) schittert op een megabord langs de snelweg. Wat zijn er toch een bijzondere mensen. Dankjewel Marcel!!! 💙💛
.
- Doneer voor oorlogsdieren in Oekraïne
- Adopteer een dier op afstand in Oekraïne
- Volg en deel het werk van House of Animals in Oekraïne via AnimalsToday, Facebook, YouTube en Instagram
- Lees ook op AnimalsToday:
.
©AnimalsToday.nl Karen Soeters | House of Animals
