In het nieuws gaat het deze dagen veel over noodweer in het zuiden van Europa. Veel landen hebben ermee te maken, waaronder ook Portugal. Eindredacteur Laura Lancée is deze maand ter plekke om te helpen bij de Cantinho dos Animais Abandonados, een goed lopend Portugees asiel bij de stad Viseu. Zij rapporteert in een aantal artikelen over wat er allemaal speelt.
De keuze om naar dit asiel toe te gaan kwam voort uit een eerder bezoek, van jaren terug. Destijds was ik onder de indruk van de professionele aanpak én de liefdevolle en aandachtige benadering van de dieren. Het zijn vooral honden, er verbleven er toen zo’n 300, maar ook enkele tientallen katten die nergens anders naartoe kunnen. Dat was toen. Het aantal katten is vrijwel gelijk gebleven, maar er zitten nu in 2026 veel meer honden, tussen de 450 en 500.
Portugees particulier asiel
Het asiel is een particuliere stichting die in nauwe samenwerking met de mensen in de omgeving en de gemeente dieren opvangt die op straat zwerven, gedumpt worden of aan komen lopen. Met deze aantallen dieren kun je zeggen dat het asiel vol zit, en toch vinden ze altijd weer een plekje voor een nest pups of een oudere hond die geen andere plek heeft. De dieren zitten in kennels met verschillende aantallen bij elkaar, maar nooit meer dan vijf. Iedere hond heeft een eigen hokje, mandje en voedselbak. Iedere dag worden de wateremmers schoongemaakt en met vers water gevuld. Regen of geen regen.
Regen en nog eens regen
Want dat is momenteel echt een enorm probleem. We horen hier in Portugal over noodweer en ook zie ik berichten van asiels nabij Lissabon die de honden niet meer droog krijgen. En erger, want ik moet niet denken aan al die kettinghonden, die door het water worden overvallen en vast zitten. Maar dat zie ik hier niet. Hier zijn de honden nat, en is het moeilijk warm en droog te worden. Maar er is geen overstroming en de dieren hebben allemaal een overdekt gedeelte. Ja, dat is kil en vochtig, daar doen we op dit moment niets tegen.
De mensen van het asiel hebben er ook last van. Iedereen loopt in regenbroek, rubber laarzen en omgeknoopte vuilniszakken. Zo gaan we aan de slag om alle kennels schoon te maken: drollen scheppen, met water spuiten, wateremmers reinigen en met water vullen. Dan alle goten schoon spuiten. Tegelijkertijd wordt in grote pannen vlees gekookt, dat hier door een grote supermarkt wordt gedoneerd. De honden krijgen een mix van droogvoer dat is aangemaakt met kookvocht van vlees, plus stukken gekookt vlees. Eén keer per dag, om 3 uur krijgen ze voer. Daarbuiten krijgen ze soms snacks, en altijd een aai en een lief woordje van de verzorgers.
Ik kijk rond en zie veel vrolijke, vriendelijke honden die blaffen en proberen de aandacht te trekken. Veel podenco’s, in alle soorten en maten, die in Portugal veel voor de jacht worden gebruikt. Waarover misschien later meer. Ik zie zelfs een zwarte podenco, maar dat blijkt bij nader inzien toch een mix podenco – border collie te zijn. Maar er is meer.
Pitbulls, pups en nieuwe binnenkomers
Een vriendelijke inbeslaggenomen pitbull, een nest vrolijke pups die voor de deur zijn achtergelaten. Zij zitten in quarantaine vanwege een huidziekte, die besmettelijk is maar vanzelf over zal gaan. ‘s Middags komen drie kleine hondjes aan, waarvan er één meteen uit zijn kennel ontsnapt. Het duurt ruim een half uur om het beestje met lekkere snacks over te halen naar beneden te komen. Twee andere pups zitten wel in hun hok, maar ze zijn zo vreselijk bang dat ze niet eten en ook niet vanuit de hoek tevoorschijn komen. Daar ga ik de komende tijd proberen verandering in te brengen. Als ze een koekje gaan aannemen in de komende tijd, is mijn aanwezigheid hier voor mij al geslaagd.
Lees ook op Animals Today:
©AnimalsToday.nl Laura Lancée
